Nog even

en dan valt het doek voor de serie doeken die momenteel te bezichtigen zijn in de Bussumse Rabobank.





De kunstcommissie van de bank is inmiddels hard bezig een vaste collectie op te bouwen die mijn tijdelijke collectie gaat vervangen. Wanneer mijn doeken vervangen zullen worden is nog niet exact te zeggen maar zeker is wel dat dit niet al te lang meer op zich zal laten wachten. Voor degenen die nog geen blik hebben geworpen op de collectie: Kom binnenkort eens langs bij de Rabobank in Bussum!

Mijn nieuwste aanwinst

op het gebied van 35mm film spiegelreflexcamera's is deze zwarte uitvoering van de Pentax ME Super:



Ik heb altijd een zwak voor deze Pentax camera's gehad, de eerste camera die ik kocht was een tweedehands Pentax MX met een SMC Pentax-M 50mm f/1.7 objectief. De MX is later door de één of andere onverlaat ontvreemd maar het 50mm objectief heeft die aanslag op mijn fotospullen overleefd en deze heb ik nog steeds. Na de Pentax MX ben ik Olympus en Canon camera's gaan gebruiken en dat 50mm objectiefje werd eigenlijk niet meer gebruikt. Begin 2009 vond ik echter een perfect werkende zilveren Pentax ME Super en sindsdien ben ik weer helemaal in de ban van Pentax. De zilveren ME Super heeft inmiddels gezelschap gekregen van bovenstaand zwarte exemplaar en ik ben ook op zoek gegaan naar andere objectieven.



Naast de SMC Pentax-M 50mm f/1.7 (rechtsonderin in beeld) beschik ik inmiddels over een Panagor PMC 135mm f/2.8 (linksonder), een Panagor PMC 200mm f/3.5 (midden links), een Panagor PMC 80-205mm f/4.5 (bovenin) en een Petri 70-210mm f/4.5-5.6 MC Macro (midden rechts). Ik ben vooral benieuwd naar de prestaties van de 135mm en 200mm objectieven in combinatie met de nieuwe body. Er ligt al een stapeltje Fujichrome 135mm film klaar. Wordt vervolgd...

Tijdens het verwerken

van een serie foto's genomen op de Amerikaanse luchtmachtbasis Nellis bij Las Vegas trok onderstaande foto van een McDonnell Douglas F-15C Eagle mijn aandacht: Het serienummer van deze F-15 is 80-0010.



Diezelfde 80-0010 heb ik in 1989 als beginnend fotograaf tijdens een bezoek aan de vliegbasis Soesterberg gefotografeerd en stomtoevallig zat deze foto bij een recent gescande serie 135mm dia's.



Hoewel het vaker voorkomt dat ik dezelfde onderwerpen fotografeer gebeurt het niet vaak dat ik na ruim 20 jaar weer een "oude bekende" tegenkom, een leuke verrassing.

Welcome to fabulous Las Vegas!

Er is nog een hoop uit de hoogtijdagen van het fabuleuze Las Vegas in de stad te vinden zoals het "Welcome to fabulous Las Vegas" bord uit 1959 (hierboven) en "Vegas Vic" uit 1951 (hieronder).



Uw weblogauteur wilde dit vastleggen op dezelfde manier als dat gedaan werd toen deze stijlikonen net nieuw waren en had speciaal daarom Ilford FP4Plus 135mm zwartwit negatieffilm meegenomen. Zwartwitfilm weet nog immer een sfeer te creëren die heel anders is dan digitale fotobestanden en ik ben zeer te spreken over de eigenschappen van FP4Plus: Ragscherpe foto's zonder korrelvorming met een rijke grijstintschakering. Als test heb ik ook een rol Fuji Neopan 100 135mm zwartwitfilm gebruikt, deze zit echter nog in de camera (een speciaal hiervoor megenomen Canon EOS-5 hetgeen me de mogelijkheid gaf om dezelfde objectieven op zowel de digitale- als de filmbodies van Canon te gebruiken). Ik ben benieuwd...

De Verenigde Staten

staan bekend als het land van de ongekende mogelijkheden.



Tijdens de laatste reis van uw weblogauteur naar de VS is echter gebleken dat als het gaat om de fotografie deze ongekende mogelijkheden in rap tempo vervangen zijn door ongekende onmogelijkheden. De aanslagen van 11 september 2001 hebben ervoor gezorgd dat de veiligheidsmaatregelen nabij zogenaamde "gevoelige installaties" behoorlijk zijn aangescherpt en fotografie is helaas vaker uitzondering dan regel geworden met alle gevolgen van dien. Deze fotografieverboden kenmerken zich helaas vaak door een zekere mate van willekeur.



Het mooiste voorbeeld van de willekeur van dit soort fotografische beperkingen is wel een bezoek aan de 309e Aerospace Maintenance and Regeneration Group van de Amerikaanse luchtmacht, gelegen op de luchtmachtbasis Davis Monthan in Arizona. Dit is het beroemde "vliegtuigkerkhof" waar meer dan 4.000 oude vliegtuigen worden opgeslagen nadat ze niet langer door de Amerikaanse overheid gebruikt worden. Elke weekdag worden er meerdere bustours georganiseerd waarbij men in luxe touringcars voorzien van airconditioning tussen de vliegtuigen rondgereden wordt en naar hartelust foto's mag maken. Na de bustour dacht uw weblogauteur nog wat extra foto's te maken aan de buitenkant van de basis, vanwege de stand van de zon was het mogelijk hier betere foto's te maken dan tijdens de bustour mogelijk was. Deze actie werd echter al na enkele minuten beloond met een bezoekje van de lokale bewakingstroepen die overduidelijk aanhangers waren van het "niet fotograferen" beleid, verdere fotografie werd dan ook onverbiddelijk verboden en discussie met deze heren bleek onmogelijk.

Deze situatie (soms mag het wel, soms mag het niet) werd ook in andere situaties vaak gezien. Uw weblogauteur dacht de afgelopen twee weken menig maal terug naar zijn bezoeken aan de VS vóór de dramatische aanslagen en kan niet anders dan constateren dat het met de fotografievrijheden niet best gesteld is in het land van de ongekende mogelijkheden...

Verkiezingen

zijn voor een reportagefotograaf altijd een dankbaar onderwerp, zowel landelijke als lokale politici verdringen zich in bosjes om voor het objectief van om het even welke fotograaf terecht te komen.



Dit jaar is het echter anders... Daar waar heel Nederland zich meldt bij de stembureaus is het voor de inwoners van 37 gemeenten een hard gelag, zij zijn wegens een gemeentelijke herindeling uitgesloten van het democratisch proces. Zo ook uw trouwe weblogauteur, hij zal het vandaag zonder de gebruikelijke verkiezingsfoto's moeten doen. U zal het ter compensatie dan ook moeten doen met een eerder geschoten foto van één van Neerlands bekendere politici.

Het is terug naar de basis

met mijn nieuwste aanwinst, een Yashica FX-3 Super 2000 spiegelreflex camera.



Bovenstaande Yashica is een wat vreemde eend in de bijt, ik moet toegeven dat ik vooral werk met de camera's van Canon, Pentax en Olympus. Deze Yashica heeft echter een aantal intrigerende eigenschappen. Ten eerste is deze camera niet afhankelijk van batterijen (probeer dat maar eens met onze huidige digitale camera's) en ten tweede heeft deze camera de legendarische C/Y vatting. Die C/Y vatting - de C voor Contax en de Y, u raadt het al, voor Yashica - legt de weg open naar de meesterlijke objectieven van Carl Zeiss, indertijd speciaal voor Contax ontworpen. De combinatie van Fujichrome Velvia 50 film met een CZ objectief moet een waar feest voor het oog zijn - wat mij betreft is de jacht naar CZ objectieven dan ook geopend!

Totdat ik mijn hand weet te leggen op een originele Carl Zeiss zal ik het echter moeten doen met het bij de camera horende 35-70mm objectief, één dezer dagen zal ik een rol 135mm film door deze camera jagen om te zien hoe dit stukje glaswerk presteert. Wordt vervolgd...